Witte Veer

Column Mireille…Witte Veer als voorteken van de engelen…en verhaal van Miranda en haar oma…
Een poosje geleden kreeg Mireille “de taak”iemand naar het licht te begeleiden…

Het is al weer even geleden en vergeten doe je zulke mooie ervaringen nooit. Het was op een vrijdag en ik kwam thuis van het boodschappen doen. Precies op de steen ( plateau) bij de voordeur ligt een wit veertje, alsof iemand deze daar heeft neergelegd. Ik raapte deze uiteraard direct op. Mijn ervaring is als ik witte veertjes krijg, de engelen mij iets komen vertellen of alvast een voorbode geven, we hebben een klus voor je…

Het witte veertje netjes weggeborgen en verder met de boodschappen opruimen. Ik weet dat ik zo af en toe “opdrachten”ontvang, die ik doe omat ik weet dat dit gewoon de bedoeling is. Uit dankbaarheid voor de begeleiding die ik van mijn Lichtvrienden ontvang weet ik ook dat ik af en toe “een soort klus” krijg. Het woord klus is zeker niet het gepaste woord ervoor, maar nuchter en aards als ik ben, benoem ik alles liefst ook zo aards mogelijk. Ik wordt er af en toe uitgepikt om iets te betekenen voor mijn medemens in opdracht van. En dat doe ik met alle respect en liefde voor het gene dat ik mag doen in alle dankbaarheid.

Ik zie het ook niet als klus, maar als een prachtig cadeau. Dat is denk ik ook een veel mooiere conclusie, want als je af en toe zulke mooie dingen mag doen en mensen daarin mag begeleiden, voel je je wel vereerd en mag je het als een waar cadeau zien, dat de engelen je dit toevertrouwen dat je dit kunt.

Al eerder met een buurvrouw van 2 deuren verderop gesproken over haar oma die niet goed ging. Ik zag haar onmacht en verdriet, ik sprak met haar, vertelde ook wat ik doorkreeg om dat zij hier ook open voor staat. Ook heb ik haar te kennen gegeven als het niet zou gaan of ze had hulp nodig ze mij mocht bellen om een beroep op mij te doen.

Totaal onverwachts, wit veertje of niet zat ik lekker op de bank voor de tv met een bordje op schoot te eten met mijn zoontje op vrijdagavond en mijn buurman belde aan. Of ik zijn vrouw wilde bellen, die bij haar zieke oma was. Eerst even naar zijn huis gegaan, ik wilde even een foto van Oma hebben om dieper in te kunnen voelen en heb direct mijn buurvrouw gebeld. Ik voelde direct haar longen en vocht in de borststreek. Ik voelde een enorme druk op mijn borst en kreeg het enorm benauwd. Het bleek bij navraag dus ook dat er veel vocht in haar longen zat, dus die bevestiging had ik even nodig. Als ik dingen door krijg wil ik altijd “bewijzen”ter identificatie, dan weet ik dat ik in de juiste energie zit. Zo kreeg ik de moeder van Oma door en een klein jongetje. Bij navraag bleek ook dat te kloppen. Ik heb Oma een healing gegeven omdat zij er nog niet volledig klaar voor was en gaf mijn buurvrouw duidelijk te kennen dat al die mensen die om haar heen zaten, en door de emotie, Oma het leven nog niet wilde loslaten. Tijdens de healing heb ik contact met het licht gemaakt en de connectie en verbinding sterker gemaakt zodat oma alvast aan de energie kon wennen en haar lichaam ook aan dit gevoel kon wennen. Het is zo mooi als je dit mag voelen en teruggekoppeld krijgt van degene die het mee ervaart. Al eerder heeft mijn buurvrouw een edelsteen bij mij gehaald, dat was een Seleniet ook wel een engelensteen, dat scheen ze ook niet meer losgelaten te hebben. Deze steen kan iemand helpen in een proces om naar het licht te gaan.

Na een dik uur, anderhalf uur stond mijn buurman opnieuw aan de deur, ik ben naar boven gelopen, om in mijn praktijk in alle rust ervoor te gaan zitten, het was tijd… Ik krijg het letterlijk te horen, maar ook intense diepe rillingen gingen door mijn lijf.

Mijn buurvrouw zette haar telefoon op de speaker en hield de hand van Oma vast. Ik begon met oma te praten terwijl ik energetisch alles invoelde ook de lijnen met boven liep ik ondertussen af, en in het eerder gesprek stond engelen en haar vader en moeder al klaar haar op te halen en te begeleiden naar het licht. De Tunnel stond als het ware al open. Aan de ademhaling te voelen en horen, merkte ik dat Oma steeds rustiger werd en zich langzaam overgaf. Ik liet haar in de energie voelen, horen en zien hoe het licht was en liet haar voelen dat het thuis was… Mijn buurvrouw gaf mij ook aan, ze wordt heel rustig en ze reageert direct op je stem, alsof ze je kent…

Terwijl Oma langzaam het leven losliet, en ik haar vertelde dat de enorme fijne band die zij nu met haar man is, boven zou wederkeren, liet Oma los en blies haar laatste adem uit…

Ineens schoot mij te binnen dat ik een witte veer had gevonden en deze had bewaard. Ik gaf mijn buurvrouw te kennen dat ik een veer als signaal van de engelen had gekregen en ik deze voor haar zou bewaren als aandenken van dit bijzondere onvergetelijke moment. Dit was de 2e x dat ik iemand hoe gek het mag klinken telefonisch naar het licht heb mogen begeleiden. Aan de ene kant heel bizar om dat per telefoon te doen, terwijl tijd of afstand soms geen andere keuze laat, ben ik een dankbaar mens dat ik deze taak kreeg, en heb het met liefde gedaan. Ik mag wel stellen dat ik het mooiste beroep van de wereld heb!

In Licht, Liefde en Verwondering,

Mireille van Rijn

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *